Space & time

I już. Nadeszła ta chwila, kiedy ostatecznie przekraczam magiczną barierę 20+. Mogę legalnie kupować alkohol w USA, that's great.
I mimo że nadal jestem młodsza od większości moich znajomych, czuję się... jakby czas coraz bardziej przyspieszał.
Minionych chwil już nigdy nie odzyskam. Będzie ich coraz mniej. Powinnam je łapać i uwiązywać na postronku - dlaczego więc nie mam odwagi?

 

Can't tell if I'm just,
Lost in thoughts,
On open seas,
Let the currents carry me,
If I could, would I remain,
Another life for another dream?
No turning back, face the fact,
I am lost in space and time,
Standing here, looking back in time.

Lost alone

A teraz patrz i uważaj, bo powiem napiszę tylko raz.
Chyba nie umiem bez ciebie żyć.
To nie tak, że zaraz przykleję się jak bluszcz.
Po prostu przestałam sobie wyobrażać brak ciebie. 
Tak samo jak nie wyobrażam sobie życia bez książek, podróży, kawy, muzyki. Nie umarłabym od tego, ale życie stałoby się jałowe.

Mówisz, że oddalamy się od siebie i że nie masz prawa mnie trzymać. A może to właśnie ten moment, kiedy trzeba mocno złapać za włosy i za wszelką cenę nie pozwolić spaść?
Ja też nie mam prawa.

Take my soul

Dzieją się fantastyczne rzeczy, cudowne rzeczy - rzeczy, które powinny mnie uszczęśliwiać. Dlaczego mimo to po policzkach ciekną łzy, a piersią wstrząsa szloch?
Dlaczego tak boli mnie fakt, że nie mogę mieć ciastka i zjeść ciastka? Dlaczego tak trudno mi zrezygnować z czegoś, co daje mi chwilowe, choć upojne szczęście na rzecz szczęścia (być może) długoterminowego? Czy z powodu owego być może?
Może po prostu boję się zaryzykować?
Czy bez ryzykowania można być szczęśliwym?
Jeszcze dzisiaj, spotkawszy koleżankę z podstawówki w autobusie, opowiadając jej o swoich planach na przyszłość, sama mówiłam: jak nie spróbuję, to się nie przekonam.

Szkopuł chyba w tym, że z każdą sekundą mam wrażenie, jakby kończył mi się czas.
Tik-tak. Tej chwili już nie będzie. Straciłaś okazję, Triss.