zwijam się ze strachu
kulę
topię łzy w poduszcze
czy przez cały ten czas budowałam zamek na piasku, biorąc go za cegłę i cement?
czy przez cały ten czas byłam aż tak ślepa, żeby nie odróżnić czekolady od... no, czegoś gorszego?
czy przez cały ten czas próbowałam oddychać w próżni?
czuję się tak kurewsko samotnie w wielkim, czarnym kosmosie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz